خیلی هایشان رفته بودند انتقام مادر گمنامشان رابگیرند
خودشان هم گمنام شدند!
پی نوشت:
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها و بنیها وسر المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک....
می رفت آن طرف خط، وسط عراقی ها، هر چی بهش می گفتند که آخر مرد حسابی! کجای دنیا، فرمانده نیروی زمینی می رود وسط دشمن؟ می خندید و می گفت که من باید خودم به یقین برسم که آن طرف چه خبر است، بعد نیروهایم را بفرستم...
قسمتهايي از وصيت نامه ي شهيد سپهبد صياد شيرازي
خداوندا! اين تو هستي كه قلبم را مالامال از عشق به راهت، اسلامت، نظامت و ولايت قرار دادي؛
خدايا! تو خود مي داني كه همواره آماده بوده ام آن چه را كه تو خود به من دادي در راه عشقي كه به راهت دارم نثار كنم. اگر جز اين نبودم آن هم خواست تو بود.
پروردگارا رفتن در دست توست، من نمي دانم چه موقع خواهم رفت ولي مي دانم كه از تو بايد بخواهم مرا در ركاب امام زمانم قرار دهي و آن قدر با دشمنان قسم خورده دينت بجنگم تا به فيض شهادت برسم.
خداوندا ولي امرت حضرت آيت الله خامنه اي را تا ظهور حضرت مهدي (عج)، زنده، پاينده و موفق بدار.
آمين يا رب العالمين – من الله التوفيق علي صياد شيرازي، 19 دي ماه 1371 – 15 رجب 1413
روحش شاد راهش پر رهرو باد
عقل می گوید بمان و عشق می گوید برو ... و این هردو، عقل و عشق را، خداوند آفریده است تا وجود انسان در حیرت میان عقل و عشق معنا شود.
اگرچه عقل نیز اگر پیوند خویش را با چشمه خورشید نبرد، عشق را در راهی که میرود، تصدیق خواهد کرد. آن جا دیگر میان عقل و عشق فاصله ای نیست.
اکنون بنگر حیرت عقل را و جرات عشق را! بگذار عاقلان ما را به ماندن بخوانند...
راحلان طریق عشق می دانند که ماندن نیز در رفتن است، جاودانه ماندن در جوار رفیق اعلی، و این اوست که ما را کشکشانه به خویش میخواند.
سلام من به تو شرهانی، بهشت گمشده زمین آمده ام به تو سلام دهم، سلامی که هرگز خداحافظی ندارد.
اینجا شرهانی است، آخر دنیا،
جایی که ملائکه بالهای خود را به خاک آن متبرک می کنند،
اینجا خاک نیست، اینجا افلاک است، اینجا قتلگاه بهترین بندگان خداست، اینجا محل عروج است، اینجا زمین و آسمانش روضه خوان است (السلام علی الاعضاء المقطعات)،
اینجا گمنامی بیداد می کند، اینجا ارتفاعات 175 به خورشید نور می بخشد، اینجا دشت شقایقهای سوخته است،
اینجا شهدایش همدمی چون نسیم صحرا و زائری همچون مادرشان فاطمه (س) دارند، اینجا معراج شهدایش سجده گاه ملائکه است،
اینجا دری از درهای بهشت است، اینجا نهر دویرجش مقتل 300 تن از بهترین یاران خمینی (ره) است، اینجا رنگ خاکش امتداد رنگ سرخ کربلاست،
اینجا فهمیدنش دل عاشق می خواهد، اینجا بال ملایک فرش زیر پاهای برهنه زائرین است، اینجا شهدای عزیزش چشمهای قشنگ خود را زیرپای زائرین در خاک گذاشتند،
اینجا شرهانی است ....