سلام من به تو شرهانی، بهشت گمشده زمین آمده ام به تو سلام دهم، سلامی که هرگز خداحافظی ندارد.

اینجا شرهانی است، آخر دنیا،

جایی که ملائکه بالهای خود را به خاک آن متبرک می کنند،

اینجا خاک نیست، اینجا افلاک است، اینجا قتلگاه بهترین بندگان خداست، اینجا محل عروج است، اینجا زمین و آسمانش روضه خوان است (السلام علی الاعضاء المقطعات)،

اینجا گمنامی بیداد می کند، اینجا ارتفاعات 175 به خورشید نور می بخشد، اینجا دشت شقایقهای سوخته است،

اینجا شهدایش همدمی چون نسیم صحرا و زائری همچون مادرشان فاطمه (س) دارند، اینجا معراج شهدایش سجده گاه ملائکه است،

اینجا دری از درهای بهشت است، اینجا نهر دویرجش مقتل 300 تن از بهترین یاران خمینی (ره) است، اینجا رنگ خاکش امتداد رنگ سرخ کربلاست،

اینجا فهمیدنش دل عاشق می خواهد، اینجا بال ملایک فرش زیر پاهای برهنه زائرین است، اینجا شهدای عزیزش چشمهای قشنگ خود را زیرپای زائرین در خاک گذاشتند،

اینجا شرهانی است ....